تبلیغات
ترنـــــــــم حیـــــــاتــــــــــــ
صفحه نخست
  این معنی دعوا نیست!
نوشته شده در سه شنبه 15 مرداد 1392 ساعت 14:34   توسط  ترنم




شک نکن به احساســـم..


لحظـه ای که غمگیـنم!


وقتی ساکـت و بی روح..


کنــجِ خونـه می شیــنم!



وقتی لحظـــه ها سردن..


یا کـه با خودم تنهــــام..


شک نکن توو اون لحظه..


من فقط تو رو می خوام



"وقتی توو خودم می رم..این معنیِ دعــوا نیست


ما عاشقِ هم هستیم..بینمون این حرفــا نیست!"



حالِ من مثــه دریاست!..


گاهــی موجــا کوبنـدَن!


وقتی دریـــــا آرومــه..


لبهـــام به تو می خنـــدن!




آشفتــه  از این ســدّی..


که گاهی بنــــا می شه


حــــالِ من با لبخندت..


فــــوری رو به راه می شه



"وقتی توو خودم می رم..این معنیِ دعــوا نیست


ما عاشقِ هم هستیم..بینمون این حرفــا نیست!"


********



+ هرچه برای مریتب شدن پستم تلاش کردم نشد! انگار این مشکل فنی در میهن بلاگ است! هرچند که تغییرات قابل تامل در سیستم مدیریت وبلاگ من را ترغیب به ارسال پست کرد!

+ هرگونه استفاده از ترانه غیر مجاز است !


  پیشواز بهار
نوشته شده در چهارشنبه 23 اسفند 1391 ساعت 18:46   توسط  ترنم



داره میگذره امسال و یه سالِ دیگه توو راهه

شبم روشن تر از روزه..تا وقتی چشمِ تو ماهه

بازم حال و هوای عید..یه سفره که پُر از سینه

حضورِ گرمِ تو امسال..چقدر دلچسب و شیرینه

....


  روزِ عشق
نوشته شده در چهارشنبه 25 بهمن 1391 ساعت 12:38   توسط  ترنم

بی وقفه عاشـــــق باش و بی منت محبــــت کن
                                         قلبت رو به حسِ عمیــــقِ عشــــق دعوت کن

فرقــــــی نداره که چــه تاریـــــخ و کـــدوم روزه !
                                          تقویـــمِ ما میــگه که روزِ عشـــــــق هر روزه

  رویش!
نوشته شده در شنبه 27 آبان 1391 ساعت 00:00   توسط  ترنم








با اینکه پاییزه ولی...پیچیده عطرِ رازقی
شهرُ داره پُر میکنه...
حال و هوای عاشقی


  ترانه های من >>  لعنت
نوشته شده در دوشنبه 1 خرداد 1391 ساعت 00:11   توسط  ترنم

لعنت به آدمهایی که چیزی نمی فهمن!
لعنت به اونها که همیشه سنگ میندازن
وقتی که داری از خوشی ها کام می گیری
دیوارِ درد و غصه از نیرنگ می سازن!

لعنت به اون ها که براشون آدمیت مُرد
حتی تو خوابم زشت و بی مقدار و ناچیزن
فکر می کنن انسانیت به ریش و تسبیحه
اما خدا شاهده که چقدر مریضن !

ــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــ

هیچوقت سعی نکردم با حس سرکوبگرانه و لحن بد و توهین آمیز ترانه بنویسم ،
ولی گاهی وقتا ناخواسته با مسائلی روبه رو می شی که خودت و ذهنت رو به سمت این موضوعات و این لحن عصبانی(!!!) هُل می ده !
وقتی ببینی عزیزت زجر می کشه ؛ غصه می خوره ، با صدای لرزون باهات حرف می زنه ولی همچنان تظاهر به خوب بودن می کنه ، دلت ریش میشه ! اگه حتی ذره ای استعداد نوشتن داشته باشی ناخودآگاه می نویسی ...
این ترانه هم کاملآ ناخودآگاه نوشته شد ، همین الآن...


نفرین به کسایی که این روزها زندگی رو برات سخت کردن
،

به امید ِ دیدن ِ خنده ها و شادی هات
...